spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

บทที่ 100 ได้รับเมนูใหม่ เชี่ยวชาญข้าวผัดไข่!

สวีต๋าหัวเราะฮ่าๆ ออกมา

"ทุกท่านโปรดวางใจ ปิ่งต้นหอมพันชั้น แล้วก็ปิ่งเนื้อทอดกรอบ ข้าสั่งมาเยอะมาก รับรองว่ากินอิ่มจุใจแน่นอน"

ทุกคนพอได้ฟัง ย่อมต้องดีใจมากยิ่งขึ้นไปอีก

สุราชั้นดีก็ถูกยกมาเสิร์ฟแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง ภายในกระโจมก็มีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนชนจอกสุรา ดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน เสียงโห่ร้องชนจอกดังอึกทึกครึกโครมขึ้นมา

กระทั่งหลานอวี้ก็ยังกินอย่างมีความสุข เมื่อมีอารมณ์สุนทรีย์ ก็เริ่มดื่มดวลสุรากับสวีต๋าอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน หลังจากเฉินหยางจัดการงานจนเสร็จสิ้น ก็รู้สึกหิวขึ้นมาเช่นกัน

เขาตั้งใจทำเผื่อเอาไว้มากหน่อย

ผัดเปรี้ยวหวานผักกาดขาวสองจาน มะเขือเทศผัดไข่สองจาน แล้วยังทำปิ่งต้นหอมกับปิ่งเนื้อทอดกรอบเพิ่มอีกหลายชิ้น

ทำเผื่อไว้มากถึงเพียงนี้ เฉินหยางและอ้ายเยว่หลานย่อมกินไม่หมด

จึงเรียกหวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงมากินด้วย

หัวหน้าพ่อครัวในกองทัพทั้งสองคนนี้ดีใจจนแทบคลั่ง

อาหารที่เฉินหยางทำนั้นหอมมากจริงๆ พวกเขาสองคนยืนดูและสูดดมกลิ่นอยู่ด้านข้าง ท้องก็ร้องจ๊อกๆ ด้วยความหิวโหยมาตั้งนานแล้ว

"น้องชาย ขอบใจมากนะ!"

ทั้งสองคนนั่งลง ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป หยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วเริ่มพุ้ยอาหารเข้าปากทันที

เฉินหยางและอ้ายเยว่หลานก็นั่งลงเช่นกัน

เวลานี้ จ้าวอิ่งเซิงเงยหน้าขึ้นแล้วเอ่ยว่า "จริงสิ พวกเจ้ากินข้าวสวยหรือไม่? ข้าวสวยที่หุงไว้เมื่อวานยังเหลืออยู่นะ"

หวังเหล่าวู่เช็ดปาก แล้วเอ่ยว่า "ข้าไปเอาเอง!"

ผ่านไปชั่วครู่ หวังเหล่าวู่ก็ไปยกข้าวสวยกะละมังใหญ่มาจากที่ใดก็ไม่ทราบ

แม่เจ้าโว้ย ช่างต้อนรับขับสู้ดีเสียจริง

หากกินตามปกติ คนเจ็ดแปดคนก็ยังกินไม่หมดเลย

[ความสดใหม่ของข้าวสวย: ปานกลาง]

เป็นข้าวข้ามคืนจริงๆ นั่นแหละ

ทว่าข้าวสวยนี่หุงออกมาได้ไม่เลวเลย เป็นข้าวชั้นดี

จู่ๆ ในหัวของเฉินหยางก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

[ค้นพบวัตถุดิบใหม่: ข้าวสวย]

[ค้นพบเมนูใหม่: ข้าวผัดไข่]

[โฮสต์สามารถใช้ค่าความมั่งคั่งในการแลกเปลี่ยนได้]

เฉินหยางชะงักไปเล็กน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาค้นพบเมนูใหม่ที่นี่

มาได้ค่อนข้างรวดเร็วทันใจดีจริงๆ

ทว่าก็ต้องบอกเลยว่า ข้าวผัดไข่นั้นเป็นของดีจริงๆ

เป็นอาหารยอดนิยม เข้าถึงผู้คนได้กว้างขวาง

ทำได้ค่อนข้างรวดเร็วด้วย

เช่นนั้นการแลกเปลี่ยนข้าวผัดไข่ต้องใช้ค่าความมั่งคั่งเท่าใดล่ะ?

หวังว่าจะไม่เรียกร้องสูงเกินไปนะ

หากสูงเกินไป จะส่งผลกระทบต่อการซื้อเหลาอาหาร ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องสร้างความยุ่งยากเพิ่มขึ้น ได้ไม่คุ้มเสียเปล่าๆ

เพียงไม่นาน ความต้องการค่าความมั่งคั่งก็ถูกคำนวณออกมา

[สามารถใช้ค่าความมั่งคั่ง 15,000 หน่วย เพื่อแลกเปลี่ยนเมนูใหม่ ข้าวผัดไข่]

เฉินหยางพอมองดูก็ถึงกับอึ้งไป

ไม่ได้มองผิดไปจริงๆ ค่าความมั่งคั่งหนึ่งหมื่นห้าพันหน่วย ก็เทียบเท่ากับเงินสิบห้าก้วน

ราคานี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว สำหรับเฉินหยางแล้ว ไม่มีความกดดันเลยแม้แต่น้อย

เฉินหยางรีบออกคำสั่ง ขอแลกเปลี่ยนทันที

[ระบบแลกเปลี่ยนเมนูใหม่เริ่มทำงาน...]

[หักค่าความมั่งคั่ง 15,000 หน่วย สำเร็จ]

[แลกเปลี่ยนเมนูใหม่สำเร็จ]

[ได้รับเมนูใหม่ ข้าวผัดไข่ สำเร็จ]

ภายในหัวของเฉินหยางมีข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง

เฉินหยางเชี่ยวชาญวิธีการทำข้าวผัดไข่ในชั่วพริบตา

ก่อนที่เฉินหยางจะทะลุมิติมายังราชวงศ์ต้าหมิง เขาก็ทำข้าวผัดไข่เป็นอยู่แล้ว อีกทั้งยังคิดว่าตัวเองทำได้ไม่เลวด้วย

ทว่าตอนนี้ถึงเพิ่งจะรู้ว่า ข้าวผัดไข่ที่เขาเฉินหยางเคยทำเมื่อก่อนหน้านั้นมันไร้สาระสิ้นดี อย่างมากที่สุดก็จัดอยู่ในระดับที่พอกินได้เท่านั้น

ตอนนี้ทักษะการทำข้าวผัดไข่ของเฉินหยาง ย่อมแตกต่างจากในอดีตอย่างสิ้นเชิงแล้ว

เวลานี้ อ้ายเยว่หลานก็สะกิดแขนของเฉินหยาง

"ท่านพี่ ท่านอย่ามัวแต่เหม่อสิ กับข้าวหมดแล้วนะเจ้าคะ"

เฉินหยางได้สติกลับคืนมาพอมองดู แม่เจ้าโว้ย ผัดเปรี้ยวหวานผักกาดขาวกับมะเขือเทศผัดไข่ล้วนถูกจัดการจนหมดเกลี้ยงแล้ว

ไม่ต้องถามเลย ล้วนเป็นฝีมือของหวังเหล่าวู่กับจ้าวอิ่งเซิงสองคนนี้นั่นแหละ

เด็กสาวอย่างอ้ายเยว่หลานกินไปได้ไม่กี่คำเลย

ไม่ใช่ว่านางไม่อยากกินหรอกนะ แต่เป็นเพราะหัวหน้าพ่อครัวในกองทัพผู้หยาบกระด้างสองคนนี้บ้าคลั่งเกินไปแล้วต่างหาก

หวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงรู้สึกกระดากอายขึ้นมาบ้างแล้ว

"น้องชาย ขอโทษด้วยจริงๆ พวกข้ากินของเจ้าจนหมดเกลี้ยงเลย แต่พวกข้าควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ"

"ใช่แล้ว กับข้าวสองจานที่น้องชายทำมันอร่อยเกินไปจริงๆ ควบคุมตัวเองไม่อยู่เลย!"

"น้องชาย พูดตามความจริงเลยนะ หากเทียบกับกับข้าวที่เจ้าทำแล้ว ของที่พวกเราสองคนทำมันเรียกว่าอาหารหมูชัดๆ! กินไม่ได้เลย!"

"ใช่ๆๆ ของที่น้องชายทำมันกินเท่าไรก็ไม่พอจริงๆ!"

ดูจากท่าทางของหวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงแล้ว พวกเขายังคงกินไม่อิ่มสินะ

พวกเขากินกับข้าวเข้าไปถึงสี่จานแล้วนะ

เฉินหยางหันไปมองอ้ายเยว่หลาน

เด็กสาวมองดูเฉินหยางอย่างน่าสงสาร ราวกับกำลังจะบอกว่า "น้องสาวหิวแย่แล้ว"

เฉินหยางเอ่ยถาม "ที่นี่สมควรจะยังมีไข่ไก่อีกใช่หรือไม่?"

หวังเหล่าวู่พอได้ยิน ก็รีบพยักหน้ารับทันที "มี! มี! มีแน่นอน!"

จ้าวอิ่งเซิงก็บอกว่า "ไข่ไก่มีให้ไม่อั้น! พวกเราเลี้ยงไก่ไว้สิบกว่าตัว ออกไข่ทุกวันเลย!"

เฉินหยางพยักหน้ารับ "รบกวนทั้งสองท่านไปเอาไข่ไก่มาให้หน่อย ไม่ต้องมากหรอก สิบกว่าฟองก็พอแล้ว"

จ้าวอิ่งเซิงเสนอตัวรับอาสาวิ่งออกไปอย่างกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก

อ้ายเยว่หลานเอ่ยถามเสียงเบา "ท่านพี่ ท่านคิดจะทำมะเขือเทศผัดไข่อีกหรือเจ้าคะ? แต่ว่าพวกเราไม่มีมะเขือเทศแล้วนะเจ้าคะ"

เฉินหยางคลี่ยิ้มบางๆ "ไม่หรอก ครั้งนี้เปลี่ยนรสชาติสักหน่อย ทำอย่างอื่นดีกว่า"

"อย่างอื่นหรือ? มันคือสิ่งใดเจ้าคะ?"

"ง่ายมากๆ อีกเดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง"

ผ่านไปชั่วครู่ จ้าวอิ่งเซิงก็กลับมา พร้อมกับนำไข่ไก่ตะกร้าเล็กๆ มาด้วย

ข้าวของครบถ้วนแล้ว เฉินหยางก็เริ่มลงมือทันที

หวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงยืนดูอยู่ด้านข้าง ดวงตาเป็นประกาย

หลังจากที่เฉินหยางได้แสดงฝีมือสองอย่างนี้ออกมา ก็ทำให้หวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงยอมจำนนอย่างราบคาบแล้ว

ราวกับว่าหากเป็นฝีมือของเฉินหยาง ต่อให้เป็นก้อนอุจจาระก็ยังหอมอย่างไรอย่างนั้น

ไข่ไก่ เกลือ ผงปรุงรสรสไก่ ต้นหอม ต้นหอมซอย ล้วนเตรียมไว้พร้อมสรรพ

แน่นอนว่า ข้าวสวยก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด

อันที่จริงหากจะทำข้าวผัดไข่ ข้าวสวยข้ามคืนถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดจริงๆ

ตอกไข่ไก่ใส่ชาม แล้วตีให้เข้ากัน

เติมเกลือเล็กน้อย ใช้ตะเกียบตีให้เข้ากันอย่างสม่ำเสมอ

ท่าทางของเฉินหยางนั้นพลิ้วไหวดุจสายน้ำและก้อนเมฆ ราวกับนักคัดลายมือที่กำลังตวัดพู่กันอย่างอิสระเสรีก็มิปาน

ภาพนี้ทำเอาหวังเหล่าวู่และจ้าวอิ่งเซิงทั้งสองคนถึงกับมองจนโง่งมไปเลย

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า พ่อครัวจะสามารถทำได้ถึงขั้นนี้

พอกระทะร้อน ก็เทน้ำมันพืชลงไป จากนั้นก็เทไข่ไก่ตามลงไป

ผัดไปมาครู่หนึ่ง กลิ่นหอมของไข่ไก่ก็ลอยออกมา

อีกสามคนที่อยู่ด้านข้างถึงกับเลียริมฝีปากอย่างต่อเนื่อง

จ้าวอิ่งเซิงและหวังเหล่าวู่กินเข้าไปตั้งมากมายแล้ว ทว่าตอนนี้กลับไม่ส่งผลกระทบต่อความอยากอาหารเลยแม้แต่น้อย ยังคงทำตัวราวกับหมาป่าหิวโหยสองตัว

เฉินหยางยังคงลงมือทำต่อไป

ตักไข่ไก่ที่ผัดเสร็จแล้วใส่จาน

เติมน้ำมันพืชลงในกระทะอีกครั้ง

พอน้ำมันร้อน ก็ใส่ต้นหอมซอยลงไป ผัดให้หอม

เทข้าวสวยลงในกระทะ จากนั้นก็ใส่เครื่องปรุงรส

แล้วเทไข่ไก่ที่ผัดเตรียมไว้ลงไป ผัดให้เข้ากันอย่างต่อเนื่อง

ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดก็คือขั้นตอนนี้แหละ

ข้าวผัดไข่จะทำออกมาสำเร็จหรือไม่ ก็ต้องดูที่เทคนิคการผัดข้าว

ต้องทำให้ข้าวทุกเม็ดเคลือบด้วยไข่ไก่ เช่นนี้ถึงจะรสชาติเข้าเนื้อทุกเม็ด

เมื่อผัดจนได้ที่แล้ว ก็ตักออกจากกระทะ

เฉินหยางโรยต้นหอมซอยลงไปด้านบนอีกเล็กน้อย

ทุกคนพอมองดู ก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

ข้าวผัดไข่นี่ช่างประณีตงดงามเกินไปแล้ว!

-ห้อง 1 อัพครบแล้วครับ พรุ่งนี้เริ่มอัพห้อง 2 ตอนที่ 101- 200
รายห้อง 50 ฿ - 100 ตอน 
ราย 5 ห้อง 200 ฿ - 500 ตอน
สนใจต่อห้องทักแชท  P-Jack บุษบาได้เลยจ้า