หน้าแรก > ศพ
ตอนที่ 216 สมบัติลับ

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

spoilsoc.com

*ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร)

ตอนที่ 216 สมบัติลับ

คนข้างนอกดูที่ความสนุกสนาน แต่คนในสายงานเลือกดูที่แก่นของเรื่องราว

ท่านนักพรตตู๋สายตาเฉียบคม เพียงแค่มองดู ก็รู้แล้วว่ากล่องใบนี้ไม่ธรรมดา

ก่อนหน้านี้ผมและอาจารย์เคยมองดูมันเช่นกัน แต่นอกจากอักขระคาถาที่ไม่รู้จักแล้ว พวกเราก็ไม่เห็นอะไรพิเศษอีก

แต่การใช้งานในวันนี้ ทำให้พวกเรารู้ว่ามันเป็นกล่องไม้วิเศษ และมันยังสามารถติดต่อกับนางพญาจิ้งจอกได้

แต่ รูปสลักบนกล่องใบนี้ กลับค่อนข้างพิเศษ

มันไม่ใช่การวิดิโอคอล แต่เป็นคาถาลับ ซึ่งทำขึ้นโดยลัทธิเต๋า

 

เมื่อลองคิดดูแล้วมันก็เหมือนกับ “ การติดต่อกับสวรรค์ ” เป็นวิธีที่น่าเหลือเชื่อมาก

เป็นความสามารถของนักปราชญ์ และเป็นสิ่งที่พบเห็นกันได้น้อยมาก

ตามยุคสมัยของลัทธิเรา การสร้างของแบบนี้ออกมาได้ ถือว่าเป็นของหายากจริงๆ

แต่ไม่รู้ว่ามู่หลงเหยียนเป็นคนทำสิ่งนี้ขึ้นมาเอง หรือว่าได้มันมาจากที่อื่น

แต่ตอนนี้ผมกลับมั่นใจ ว่ามู่หลงเหยียนและนางพญาจิ้งจอกในหุบเขานั้น อาจเป็นเพื่อนหรือมีความสัมพันธ์อื่นต่อกัน

ไม่อย่างนั้นหลังจากเปิดกล่อง ผมจะติดต่อกับนางพญาจิ้งจอกตัวนั้นได้ยังไง

นี่จะต้องเป็นเพราะก่อนหน้านี้ พวกเธอต้องคุยกันเรียบร้อยแล้ว รอเพียงแค่ให้ผมเปิดกล่องเท่านั้น

 

หลังจากท่านนักพรตตู๋พูดประโยคพวกนั้นออกมา เขาก็มองกล่องให้ละเอียดอีกพักหนึ่ง ท้ายที่สุดเขาก็คืนกล่องมาให้ผมดังเดิม

เมื่อผมเก็บกล่องเรียบร้อยแล้ว ผมก็พูดกับท่านนักพรตตู๋ว่า “ ท่านลุงตู๋ เข้าใจสัญลักษณ์ที่สลักไว้บนกล่องไหม ”

เมื่อท่านนักพรตตู๋ได้ยินผมพูด เขาก็พยักหน้าให้เล็กน้อย “ จะพูดว่าเข้าใจก็ไม่ได้ บอกได้แค่ว่าฉันรู้อะไรเท่านั้น ! ”

“ เหล่าตู๋ นายพูดเลย สัญลักษณ์พวกนั้นหมายความว่าอะไร ” อาจารย์ก็พูดด้วยความร้อนใจ

เพราะพวกเรามองไม่เห็นอะไรเป็นพิเศษ และไม่เข้าใจว่าอักขระหรือสัญลักษณ์พวกนั้นคืออะไร หมายความว่าอะไร

 

แม้ท่านนักพรตตู๋จะไม่อยากถามถึงที่มาของกล่องใบนี้ แต่เมื่อเห็นสีหน้ามึนงงของพวกเรา เขาก็พูดว่า “ ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ที่มั่นใจคือ พวกนี้เป็นสัญลักษณ์พิเศษ ที่จริงมันก็คือวงเวทย์รูปแบบหนึ่ง ”

“ วงเวทย์อะไร ตู๋อ่าว แกคงไม่รู้หรอกนะ ถึงได้พูดจาเหลวไหลแบบนั้น ” เหล่าฉินไม่เชื่อที่เขาพูด

จากความรู้ที่พวกเรามี การสร้างวงเวทย์ เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก

อย่าว่าแต่สลักลงบนกล่องเล็กๆแบบนี้เลย แม้จะสลักลงไปแล้ว มันก็น่าจะมีความซับซ้อนมากกว่านี้

พวกธาตุทั้งห้า ปากั่ว ดาวทั้งเจ็ด แล้วยังพวกดาวเก้ายุคอะไรนั้นอีก

แต่บนกล่องใบนี้ ไม่มีสิ่งที่ว่ามาเลยสักนิด

 

แต่สัญลักษณ์เหล่านี้ ยังซับซ้อนกว่าอักษรตัวเต็มเพียงเล็กน้อย ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็ไม่ใช่วงเวทย์

ถึงจะเอามาเทียบกับวงเวทย์ที่ง่ายที่สุด มันก็ยังเป็นไปไม่ได้

ดังนั้น สัญลักษณ์พวกนี้จึงไม่ต่างอะไรกับอักขระในแผ่นยันต์มากนัก แล้วพวกมันจะกลายเป็นวงเวทย์ได้ยังไง

แต่ท่านนักพรตตู๋กลับหัวเราะเบาๆ หลังจากเขาก็พูดต่อ “ เมื่อ 10 ปีก่อน ความคิดของฉันกับพวกนายไม่ต่างกันเลยสักนิด ล้วนคิดว่าการสร้างวงเวทย์ต้องซับซ้อน เกี่ยวกับท้องฟ้า พื้นดิน ธาตุทั้งห้าและอื่นๆอีกมากมาย ”

 

“ แต่ หลังจากที่ฉันได้ศึกษาเรื่องฉีเหมินตุ้นเจี่ย (จัดเป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาลึกลับของจีนโบราณทั้ง 3) ฉันก็รู้ว่าเราสามารถเปลี่ยนอักษรตัวเต็มเป็นตัวย่อได้ ใช้สัญลักษณ์พิเศษเหล่านี้ในการสร้างวงเวทย์ จากนั้นก็เริ่มวางตำแหน่งจัดเรียงลำดับ จนในที่สุดเราก็จะสามารถสร้างวงเวทย์พิเศษที่ไม่ซับซ้อนขึ้นมาได้…… ”

“ และกล่องใบนี้ก็เป็นแบบนั้น ที่จริงสัญลักษณ์ที่อยู่ใต้กล่อง ก็คือรหัสของวงเวทย์อย่างหนึ่ง และทุกๆรหัสที่อยู่บนนั้นก็ได้พัฒนามาจากการจัดเรียงสัญลักษณ์ที่ซับซ้อนของวงเวทย์…… ”

ท่านนักพรตตู๋พูดอย่างตรงไปตรงมา อธิบายความคิดของเขาที่มีต่อกล่อง และสิ่งที่รู้เกี่ยวกับสัญลักษณ์บนนั้น

แต่เมื่อพวกเราฟังแล้วกลับต้องอึ้ง ในศาสตร์ฉีเหมินตุ้นเจี่ย ยังมีเรื่องแบบนี้อยู่ด้วยเหรอ มันสามารถลดอักขระบนวงเวทย์ได้ด้วย

 

ตามที่ท่านนักพรตตู๋พูด นี่มันก็ไม่ต่างอะไรกับสูตรคณิตนะซิ

สูตรคณิตทุกสูตรล้วนเกิดจากการใช้เหตุผลและการทดลองหลากหลายรูปแบบ วงเวทย์เองก็เป็นแบบนั้นเหรอ

ผมคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อมาก ดังนั้นจึงถามว่า “ ท่านลุงตู๋ แล้วเราต้องทำยังไง ถึงจะสลักวงเวทย์แบบนี้ออกมาได้ ”

เมื่อท่านนักพรตตู๋ได้ยินคำพูดนี้ เขากลับส่ายหัวไปมา “ เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันเคยได้ยินมาว่า หลังจากศึกษาศาสตร์ฉีเหมินตุ้นเจี่ยจนถ่องแท้แล้ว เราก็จะรู้ได้ด้วยตนเอง ! ”

เมื่อฟังท่านนักพรตตู๋พูดจบ ผมก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ

 

คืนนี้ผมได้ความรู้ใหม่จาก วิชาลักธิเต๋า วงเวทย์และเรื่องอื่นๆ

แม้กล่องใบนี้จะแปลกอยู่บ้าง แต่นอกจากจะมีวงเวทย์ลึกลับถูกสลักเอาไว้แล้ว เขาก็ไม่เห็นสิ่งอื่นอีก

บวกกับมู่หลงเหยียนให้กล่องใบนี้มา ผมจึงพูดถึงมันได้ไม่มากนัก ดังนั้นหลังจากถามไปสองสามคำถาม ผมก็ไม่พูดอะไรต่ออีก

ท่านนักพรตตู๋เองก็ดูออกว่าพวกเราไม่ค่อยอยากพูด เขาจึงไม่ถามมาก หยุดเรื่องนี้ไว้เพียงเท่านี้

หลังจากนั้น พวกเราก็รีบเดินทาง จนกระทั่งเวลาตี 2 พวกเราก็กลับมาถึงตำบล

ตอนนี้ดึกมากแล้ว ทุกคนค่อนข้างหิว ดังนั้นจึงไปซื้อของปิ้งย่างนิดหน่อย หลังจากนั้นถึงแยกย้ายกันกลับบ้าน

 

เมื่อกลับถึงบ้าน ผมก็จุดธูปให้มู่หลงเหยียน ขอบคุณที่เธอช่วยเหลือ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ผมคงกำลังลำบากอยู่

แต่ทันใดนั้นเองจู่ๆอาจารย์ก็พูดกับผมว่า “ เสี่ยวฝาน กล่องนั้นเป็นสมบัติล้ำค่า พวกเราเก็บไว้ไม่เหมาะเท่าไหร่ ตอนนี้ใช้เสร็จแล้ว แกหาโอกาสเอามันไปคืนเมียด้วยละ ! ”

เมื่อได้ยินอาจารย์พูดแบบนั้น ผมก็ค่อนข้างเห็นด้วย

เพราะเจ้าสิ่งนี้ไม่ใช่ของของพวกเรา เป็นสิ่งที่มู่หลงเหยียนให้ผมเอาไว้ต่อกรกับจิ้งจอกเฒ่า

ตอนนี้จิ้งจอกเฒ่าก็เลิกลากลับไปที่เขาจิ้งจอกแล้ว ผมก็ควรคืนกล่องใบนั้นให้มู่หลงเหยียน

ดังนั้นผมจึงหมุนด้วยมาทางป้ายวิญญาณอีกครั้ง จุดธูปเพิ่มอีกหนึ่งดอก “ น้องศพน้องศพ พวกเราใช้กล่องใบนี้เสร็จแล้ว เธอจะให้ฉันเอาไปคืน หรือเธอจะมาเอาเอง ถ้าเธอได้ยินแล้วตอบกลับฉันหน่อยนะ…… ”

 

หลังจากพูดจบ ผมก็ปักธูปลงในกระถาง

แต่วินาทีที่ผมกำลังปักธูปลงในกระถาง ทันใดนั้นเสียงมู่หลงเหยียนก็ดังอยู่ในหูของผม “ ในเมื่อใช้เสร็จแล้ว นายก็เอามาคืนฉันพรุ่งนี้ ! เออใช่ ตอนมาเอาไก่เหลืองตัวใหญ่สองตัวมาด้วยนะ โอเคไม่มีอะไรละ ! แค่นี้แหละ ! ”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เสียงของมู่หลงเหยียนก็หายไปทันที

แม้จะไม่เห็นตัวมู่หลงเหยียน แต่ความรู้สึกแบบนั้น มันทำให้ผมคิดว่าเธอยืนอยู่ข้างๆตัวผม

ผมอดไม่ได้ที่จะหันไปมองรอบๆหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นก็ตอบกลับว่า “ ได้ ! ”

 

อาจารย์เห็นผมมองไปรอบๆ และพูดกับอากาศ เขาจึงถามผมว่า “ เมียแกกำลังคุยด้วยเหรอ ”

เมื่อได้ยินอาจารย์พูด ผมถึงได้สติกลับมา “ อืออือ ! เธอบอกให้ผมเอาไปคืนพรุ่งนี้ และ และยังบอกให้ผมเอาไก่เหลืองไปสองตัว ! ”

อาจารย์เงียบไปแป๊บนึง แต่เขาก็ไม่ถามอะไรมาก “ ในเมื่อเมียแกพูดแล้ว งั้นพรุ่งนี้เช้าแกก็ไปตลาดเลือกซื้อไก่เหลืองสองตัวเอาที่มันตัวใหญ่หน่อยนะ ถ้าไปสายไก่มันจะหมดเอา ! ”

หลังจากพูดจบ อาจารย์ก็ไม่สนใจผม เดินตรงไปแปรงฟันทันที

ผมมองป้ายวิญญาณมู่หลงเหยียนสักพัก แม้จะไม่รู้ว่าเธอจะเอาไก่ไปทำไม

แต่เรื่องเล็กแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องที่จัดการยากอะไร วันพรุ่งนี้ผมแค่เอาไก่ไปให้สักสองสามตัวก็จบแล้ว

 

เมื่อถึงวันรุ่งขึ้น ผมก็ตื่นนอนแต่เช้า

พร้อมกับขอบตาดำเมี่ยม ผมออกจากบ้านตรงไปที่ตลาดทันที

ไก่เหลืองไม่เหมือนหมาดำ พวกมันหาซื้อง่าย

ผมเลือกไก่เหลืองสองตัวที่ทั้งใหญ่และอ้วนที่สุด หลังจากนั้นก็กลับบ้าน รอจนถึงตอนกลางคืนค่อยไปที่ป่ากุ่ยหม่า……

Copyright © 2019 spoilsoc.com All rights reserved.